17 stycznia 2008 r. o godz. 13.35 wielu na­szych przyjaciół otrzymało sms-a o treści: „Stal się cud, narodził się Maciek. Wszyscy pięknie zdrowi. Waży 3,5 kg. Dziękujemy za modlitwę. Nina i Tadeusz"...

Rekolekcje ORDR II stopnia w Krościenku.

W dniach od 23.01. do 27.01.2008r. odbyła się w Krościenku sesja ORDR II
st. dla par przygotowujących sie do posługi w diakonii rekolekcyjnej lub
pełniących już tę posługę.
Prowadziła ją Ela Kozyra wraz z Kasią i Bogdanem Mleczkami z diecezji
bielsko-żywieckiej, a opiekę duchową sprawował ks. Marek Mikołajczak z
diecezji gdańskiej.
Uczestnikami były małżeństwa z ośmiu diecezji. Każdy dzień
rozpoczynaliśmy od Namiotu Spotkania w kaplicy przed Najświętszym Sakramentem. Po
jutrzni ,śniadaniu i Eucharystii mieliśmy spotkania ogólne i w grupach
podczas których staraliśmy się zrozumieć w jaki sposób przygotowywać i
prowadzić rekolekcje pod kątem przkazywania treści duchowych.
Szczególne cenne były uwagi, spostrzeżenia i wskazówki Eli , która
mając bogate doświadczenie w pracy z rodzinami DK zauważyła wiele
niepokojących róznic między programem , opracowanym przez Ojca Blachnickiego a jego
realizacją przez niektóre pary prowadzące.
Spotkania pomogły nam zrozumieć cel i drogę każdego dnia rekolekcji
poszczególnych stopni w całej formacji DK . Podczas długich dyskusji wraz z
innymi małżeństwami zastanawialiśmy się nad problemem poznania i
zachowania charyzmtu oazy i innych rekolekcji w Ruchu. Staraliśmy się zrozumieć
celowość , miejsce i znaczenie każdego punktu programu rekolekcji w danym
dniu i w całym programie.
Miłą niespodzianką w piątkowy wieczór była wizyta Doroty Seweryn
osoby, która jak wiadomo od początku współpracowała z Ojcem Franciszkiem.
Słuchaliśmy wszyscy z ogromnym zainteresowaniem jej wspomnień o początkach
Ruchu, o pierwszych rekolekcjach przeżywanych w jakże innych warunkach niż
dziś.
Rekolekcje były dla nas czasem wielu przemyśleń i odkrycia na nowo
całego bogactwa drogi formacji Domowego Kościoła. Jeszcze bardziej dotarła do
nas świadomość odpowiedzialności za tych , którym będziemy posługiwać
na rekolekcjach.

Te kilka dni było również radosnym doświadczeniem wspólnoty
małżeństw , które tak jak my odkryły swoje powołanie do diakonii rekolekcyjnej.
Chwała Panu za to ,że mogliśmy przeżyć te rekolekcje , a słowa z 2
listu św. Piotra (Namiot Spotkania w dniu rozesłania) będą dla nas
wskazówką:

"Bardziej jeszcze starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór. To
bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy. W ten sposób szeroko będzie wam
otworzone wejscie do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawcy, Jezusa Chrystusa."
Ola i Darek Jóźwik z Bytomia

Natomiast konferencja i praca w grupach dotyczyły naszego głoszenia Jezusa w „naszej Jerozolimie”(rodzinie, środowisku życia i pracy).

Spotkanie to było jakby zwiastunem Diecezjalnych Oaz Modlitwy w Zabrzu w parafii św. Andrzeja.

Moderator Diecezjalny ks. Jarek Buchenfeld zaproponował nam całkowicie nową formę spotkań nie tylko Domowego Kościoła ale i całego Ruchu. Po wspólnej eucharystii, obejrzeliśmy konferencję Josh Mc Dowell’a    pt „Kryzys Wiary”. Mc Dowell uświadomił nam że martwimy się o zachowanie, wyniki nauczania, przyszłość naszych dzieci. Ale czy martwimy się o to czy wierzą i w co wierzą? Zaniepokoiły nas wyniki badań potwierdzające, że młodzież współczesna neguje podstawowe prawdy wiary. Prawda dla naszych dzieci jest relatywna- każdy ma prawo wierzyć w co chce!!!!

Musimy sobie jednak uświadomić, że gdy tracimy prawdę to tracimy wiarę. Zachowanie jest pochodną wartości którymi żyjemy a te naszej wiary. Nasze dzieci żyją w kulturze antychrześciańskiej. Młody człowiek przeciętnie w tygodniu ma do czynienia z telewizją i internetem 68 godzin a na studiowanie Pisma Świętego poświęca ok1,5 godziny. Nasza wiara nie zawsze ma wpływ na nasze zachowania, przekonania i system wartości. Dla młodego człowieka to co działa jest prawdą - jeśli moje relacje z bliskimi czy sąsiadami są zaprzeczeniem tego czego nauczał Jezus to wiara nie ma sensu. Nie można przekazywać wiary bez stworzenia osobistych relacji. Konieczne jest abyśmy rozwinęli nasze przekonania i system wartości. Hipokryzja niszczy nasze dzieci.

Spotkanie w grupach zmusiło nas do odpowiedzenia sobie na pytania czy wierzę i na czym zbudowana jest moja wiara na tradycji czy osobistych relacjach z Chrystusem?

Z niecierpliwością oczekuję następnego spotkania już 24 listopada, którego tematem będzie „ZNACZENIE CHRYSTUSA W NASZYM ŻYCIU” i Was na nie zapraszam.

Kochani Oazowicze!

W drugiej połowie lipca uczestniczyliśmy w rekolekcjach oazowych III° w Gdyni Dąbrowie. Zorganizowane były przez diecezję Warszawską. Odbyły się one w zespole szkół podstawowych i gimnazjum na skraju miasta i lasu. Wielkość szkoły umożliwiła, że każde z 17 małżeństw  mieszkało w ogromnym apartamencie, którym była klasa lekcyjna.

Doświadczaliśmy każdego dnia tajemnicy kościoła. Poznając multimedialnie bazyliki rzymskie wędrowaliśmy po archidiecezji gdańskiej. Wynajęty autobus każdego dnia „przedzierał się" przez rozkopane i zakorkowane trójmiasto, by dowieść nas na czas do świątyń, w których mieliśmy sprawować eucharystię i spotkanie z przedstawicielami kościoła lokalnego.  Wieczorami natomiast spotykaliśmy się z żywym kościołem archidiecezji gdańskiej.

Czas mieliśmy ograniczony i organizatorzy,  Lidka z Jackiem wraz z tzw. standardami unijnymi ograniczyli nasze dyżury gospodarcze. Smaczne i obfite  posiłki podawane były nam „pod nos". Pozwolono nam tylko po sobie sprzątnąć stoły. Pomimo tego, bardzo brakowało nam czasu by bliżej się poznać. My przecież też reprezentowaliśmy kościóły różne - diecezje (warszawską, wrocławską, poznańską, pelplińską, gliwicką, krakowską). Byliśmy z całej Polski a w jednym przypadku także z Belgii. Każdego dnia wpatrywaliśmy się w Chrystusa, który tworzył kościół poprzez krew męczenników i budował go na ruinach spalonych w1945 świątyniach gdańskich i męczeństwie robotników trójmiasta w latach 70-tych. My też zmagaliśmy się ze swoimi słabościami, z napiętym programem i przeciwnościami. Bóg oczekiwał jakiejś ofiary. „Krew męczenników była nasieniem kościoła" brzmiały nam w uszach - słowa cytowane przez moderatora ks. Adama Wyszyńskiego.  Doświadczaliśmy też radosnych stron bycia we wspólnocie. Niezwykle miło spędziliśmy „wieczór wigilijny"   śpiewając kolędy i  ciesząc się prezentami. W „Zesłanie Ducha Świętego" doświadczyliśmy modlitwy wstawienniczej o uzdrowienie. Niespodziewanym dla nas i niezwykłym było spotkanie z pasterzem archidiecezji Gdańskiej arcybiskupem Gocławskim. Wiele nam opowiedział o „swojej winnicy" i obdarzył ciepłymi słowami dzieło ks. Blachnickiego. Mogliśmy również wielbić Pana wraz z innymi wspólnotami lokalnymi ( Odnowa w Duchu Świętym, Szkoła Nowej Ewangelizacji, Rodziny Szensztackie, itd.). Dane nam było słyszeć przejmujące świadectwa rodziców o zmaganiu się z uzależnieniem chłopca ze wspólnoty Cenacolo, oraz lokalnej wspólnoty Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Bardzo radośnie przeżyliśmy odnowienie sakramentu małżeństwa w „Kaplicy Królewskiej"  Bazyliki Najświętszej Marii Panny.

Dziękujemy Bogu za dar rekolekcji i pokazanie wielkości kościoła i  wzrastanie Chrystusa w nas przez pokorne przyjmowanie krzyża.

Kochani Oazowicze,

Pragniemy prosić Was o modlitwę w intencji naszego dzieciątka, które jest teraz w brzuchu mamy i ma 10 tygodni. Jego istnienie to prawdziwy cud. Po dziewięciu latach oczekiwań, badań, zabiegów i beznadziei wreszcie nasza rodzina się powiększy. Pragniemy dać świadectwo o tym, jak wiele cudów dzieje się za wstawiennictwem Jana Pawła II. 3 maja br. nasza ukochana ciocia Sabinka - siostra służebniczka w Krakowie dała nam nowennę do Jana Pawła II i prosiła, abyśmy ją odmawiali w intencji poczęcia. Powiedziała, że wiele cudów dzieje się za pośrednictwem Ojca Świętego, który szczególnie wspiera i chroni rodziny. Bez głębszego przekonania zaczęliśmy odmawiać tę nowennę i stało się! Nowe życie zaistniało! Radość przepełnia nasze serca, dlatego też publikujemy tekst nowenny, aby inni również mogli prosić o potrzebne łaski za wstawiennictwem Jana Pawła II.

Nina i Tadeusz 

Boże w Trójcy Przenajświętszej,

dziękujemy Ci za to, że dałeś

Kościołowi Papieża Jana Pawła II,

w którym zajaśniała Twoja ojcowska dobroć,

chwała krzyża Chrystusa

i piękno Ducha miłości.

On, zawierzając całkowicie Twojemu miłosierdziu

i matczynemu wstawiennictwu Maryi,

ukazał nam żywy obraz Jezusa

Dobrego Pasterza,

wskazując świętość, która jest miarą

życia chrześcijańskiego,

jako drogę dla osiągnięcia wiecznego

zjednoczenia z Tobą.

Udziel nam, za Jego przyczyną,

zgodnie z Twoją wolą, tej łaski,

o którą prosimy z nadzieją,

że Twój Sługa Papież Jan Paweł II,

zostanie rychło włączony 

w poczet Twoich świętych.

Amen

Za zgodą władzy kościelnej Wiktariatu Miasta

o łaskach otrzymanych należy powiadomić:

Postulazione della Causa di Beatificazione e

Canonizzazione del Servo di Dio Giovanni Paolo II

Piazza S. Giovanni in Luterano 6/a - 00184 Roma